Onze dochter An is nu bij ons. Dat was lang geleden voor mij en het doet dus deugd je kind nog eens te zien. Uiteraard betekend dit een weekje de toerist uithangen. Dus niks klussen. Dat is ook eens plezant. Op het moment van dit schrijven is An met moeder gaan shoppen in Santa Cruz. Ik laat dat even aan mij voorbij gaan. An is een echt shopbeest en die gaat haar hart kunnen ophalen in deze wereldstad. Alles maar ook echt alles is hier te krijgen. Elk zichzelf respecterend merk is hier aanwezig. En de supermarkten zijn ook echt super.  Doen in niets onder met de Belgische of Nederlandse versies. Integendeel.

En toch, en toch, we houden liever van Madeira. Anti globalisten zouden gruwelen van Tenerife. Wereldse eenheids koek. Het zou Antwerpen of Amsterdam kunnen zijn. Een toeristen trap van formaat. Madeira heeft wat dat betreft zijn eigenheid nog kunnen bewaren al loeren kapers op de kust natuurlijk om er ook een hip eiland van te maken. Duidelijk is dat Tenerife véél rijker is dan Madeira. Dat is te zien aan de mensen en hun kleding en de winkels. Hier draait alles op toeristen en niets anders.

Er is ook niets anders. Ten Noorden van de Teide (hoogste berg van Spanje, 3718m) is het wat groen maar lang niet zo uitbundig als Madeira. In Madeira ook is het landschap veel spectaculairder. Wanden die doen griezelen duiken zo de zee in. Tenerife heeft dan wel een hoge vulkaan, verder weg deint alles uit tot een redelijke vlakte. Enkel in het Noorden is het ook spectaculair. Ten zuiden is het haast woestijn met schaarse begroeiing zoals cactussen. Buiten wat bananen en tomaten plantages onder netten is hier geen landbouw noch veeteelt te bespeuren. Alles moet dus worden ingevoerd en dat is te zien aan de drukke haven hier in Santa Cruz. Ook spuien ferry's en cruise  schepen dagelijks duizenden toeristen. Zo ook de 2 luchthavens die Tenerife rijk is.

Gisteren was het hier somber en regenachtig. Dus wij met de Chevrolet Matis naar het zuiden (benzine aan 65cent). We wilden wel eens die fameuze plages zien waar wit West Europees vlees zijn best doet om rood kankerogeen naar huis te keren. Vooral veel Britten en Duiters. Los Chistianos en Playa de las Américas lossen dan ook volledig de verwachting in. Zon en strandstoelen mijlen ver. Ook één groot bejaardentehuis, overwinteraars. Nog nooit op één dag zoveel rolstoelen en elektrische rolstoelen gezien. Maar we genieten en wandelen het hele schouwspel af. Ergens iets gaan eten is dan weer moeilijk. O, er is plenty maar alles toegestemd op Duitse of Engelse magen. Vet of junk food dus. Niks echt Spaans meer te vinden, toch niet zo direct. Je zou zowaar ook anti globalist worden. Een matige Italiaan die allicht Italië nog nooit heeft gezien kan onze magen tot enig genot vullen. Had veel liever Tapa's gaan eten. De echte dan.

Hopelijk wil de Teide zijn wolken muts eens afzetten en kunnen met An dit natuur geweld eens gaan bezoeken. Maar daar is veel geluk voor nodig in deze tijd van het jaar. Duimen maar. Ook plannen we nog een trip naar Puerto De La Cruz om het fameuze park Loro te bezoeken. Een beestig park naar het schijnt.

En wat verder, wel Taby is alweer helemaal thuis. 's avonds jankt hij me de oren van de kop om met hem te gaan wandelen. 't Ja dat komt ervan als je er een hond wil van maken. Dus breng ik hem naar een veilige plaats alwaar ik hem 2 uur later weer ga ophalen.

We kochten ook op aanraden van African CAts een digitale decoder. De oude analoge antenne versterker was stuk. En wat blijkt, 33 glasheldere Spaanse zenders en even zoveel digitale radio. Kunnen we in België nog wat van leren. Toegeven, 25 flut zenders ook, soaps en reclame. Maar toch hebben we de Australian open kunnen volgen. Alleen dat Spaans, pfff, ze spreken hier zo snel dat er geen volgen aan is. An heeft Spaans Frans vertaler gevolgd maar die heeft er ook de grootste moeite mee.

Wat dat Spaans betreft, wel we zijn het aan het leren. Dat begon al in Madeira. 3 CD's van Rosetta Stone (met dank aan zoon Nico) maken het leren van Spaans tot een spel en plezier. Ach, had men maar zo taal bijgebracht toen ik nog school liep. Dan hadden die taalvakken voor mij geen pest vakken geweest. Rosetta gaat ervan uit taal te leren zoals kinderen dat doen. Het begint heel simpel met wat plaatjes en woorden die erbij horen. Er wordt geen moment vanuit vertaling uit gegaan. Je blijft altijd in het Spaans bad zitten. En het programma is intelligent en bouwt zich op naarmate je vordert. Spraakherkenning laat je oefenen tot je het juist uitspreekt. Vocabulaire bouwt zich gestaag verder op. Grammatica, schrijven en lezen, het is er allemaal bij en nog leuk om te doen ook. Proficiat Rosetta Stone. Leest de minister van onderwijs ook mee?

An vindt de boot geweldig. Van varen zelf houdt ze niet. Wordt snel zeeziek, maar als woonst heeft de boot alweer zijn sterren verdient. We zijn al zo verwent dat we dat zelf al niet meer zien maar inderdaad, we komen echt niets te kort om een normaal leven te lijden op de boot. Het leuke ook van dit leven is dat er altijd wel wat te doen, te zien of te beleven valt. Mensen komen en gaan. Losse gesprekken  of nieuwe vrienden worden gemaakt. En dan vooral, zo nu en dan is het landschap veranderd als je je verplaatst. Het gaat nooit vervelen, integendeel. We willen meer van dat. En sorry daar op het thuis front, maar nooit meer winter heeft ook wel wat.

03/02 - Santa Cruz de Tenerife

An, our daughter  is with us now. What a joy to see your child specially because it was 5 months now since I have seen here. So, we are back tourists now. No boat works. No news on that front. At this very minute An and here mother are shopping in Santa Cruz. Not my thing so I'm updating the web site. An on the contrary is a real shopping animal. So this is the town to be for here. A real world city. They have it all here. All the big respectable trends and marks. And the super markets are super indeed. Not less than those in Belgium or the Netherlands. On the contrary.

But, but, we like Madeira more. Tenerife would be the nightmare of any anti globalist. Standard world type city. It could be Amsterdam or Antwerp. Tourist trap. It's here that Madeira has kept it's originality. Although, project managers are right around the corner. It's clear Tenerife is much richer  then Madeira. It shows when people walk by and also the shops and the supermarkets. All developed for the tourist.

Well, that's all there is. Tourists. Teide's (3518m) North’s side is a bit green but by far not like Madeira. Also mountain slopes are more spectacular in Madeira where they rise up from sea. Although Tenerife has a big volcano, the slopes are nearly flat at sea level. Only North from Santa Cruze the mountains are a bit Madeira like. At the South of the Teide it's dessert with a lot of cactuses. Not counting the few banana and tomato plantings, all under nets, there's no agriculture nor animal stock. So everything has to be imported. No wonder the harbour is a busy place for cargo. Also a lot of ferries and cruisers drop thousands of tourists here. Two airports joining the madness.

Yesterday, it was a bit rainy here. So off we went whith our Chevrolet Matiz to the South (gas at 65cent). We wanted to see with our own eyes those fabulous beaches like Los Christianos and Playa de las Américas where a lot of white meat tries to get as fast red and skin cancered as they can. And yes, the pictures fitted well with what we expected. Sun and beach seats for miles to come. Also one big elderly home. Never sow so many wheel chairs in one day. But we are enjoying our selves. Getting food was a bit tuff. O, there's plenty of course but all for German or English stomachs. Fat or junk food. No real Spanish restaurant any more. Not to find that quick anyway. It would turn me in a anti globalist too.  Well a pseudo Italian restaurant who probably never has been in Italia filled our stomachs not so badly. Would rather have those real Spanish Tapa's. Next time. 

Hopefully in the next days, El Teide will get ride of it's cloud cap so we can visit this wild nature with An. This time of the year we need to be very lucky. So cross our fingers. Also we plan to visit the beastie park at Puerto de la Cruz.  Biggest Orca basin of EU and a lot more.

What else? Oh yes, Taby is fully at home here. When the sun drops he start to cry and rub around my legs to tell me to have a walk with him. Yes, I'm guilty making him to behave like a dog. So I walk him to a save place to pick him up after a few hours.

Our analogue TV amplifier was broke. On advice of AFC we both a digital one. Guess what, 33 glass clear channels here. Much more than in Belgium. Have to admit though 25 of them are rubbish. All Spanish also. But, I've seen the semi and finals of the Australian open. Just that Spanish is to fast for us. Even for An who studied Spanish as translator.  

Talking about Spanish, We already started to learn it as from Madeira. 3 CD's of Rosetta Stone (thanks  to Nico our son) making it a pleasure to learn the language. Oh, do I wish they gave me lessons like that in my school time. Would never had hated those lessons. Rosetta treats you like a child learns a language. It starts simple. You get pictures and words to be associated. Never ever there's a base of translation. So you be all the time in a Spanish bad top. The program is intelligent and it builds up as you go. A voice recognising system push you to pronounce the words or sentences right. Vocabulary, grammaticism, reading and writing, all passes the revue. And most of all, it's a pleasure to do it. Congratulations Rosetta Stone. Does the minister of education read my blog???

As so many before, An loves the boat. Sailing is not here thing. Gets fast seasick. But as a home, the ASW has earned here stars ones again. We are already so spoiled we hardly see that anymore. But it's true, we aren’t missing anything to live normally on board. What we like most is the never ending change of things.  People come and go, also there stories. But even more is the change of landscape every time you move to an other place. This will never get boring. On the contrary, we want more of it. And sorry folks at home, but no winter is big fun too.

Alweer zo lang geleden hé. De tijd vliegt. Anneke is alweer thuis en ik moet het verhaal nog brengen. Hier gaan we dan.

Zoals bovenaan voorspelt zijn we naar Puerto da Cruz gegaan om dat beestig park "LORO" te gaan bezoeken. Wat allereerst opvalt is dat Santa Cruz, La LAguna en Puerto da Cruz haast een stad zijn. De Boomse steenweg verbleekt hier. In Puerto is het even zoeken want het is best een complexe stad. Maar alras staan we voor de poort van het Loro park.

Nu zijn parken en dierentuinen een creatie van de mens en niet van de natuur maar we vermaken ons best hier. Voor ons zijn primeurs, een orka show, een zeeleeuwen show en een papagaaien show. De lieverds doen het om de snoepjes natuurlijk maar lijken er voor te gaan en hebben hopelijk ook nog wat pret in dat vertier.

Neen, zonder zotheid, het is een prachtig park met verbluffende natuur aanleg. Met grootste orka bassin ter wereld en alweer de grootste papegaaien collectie is het bezoek meer dan de moeite waard. Tijgers, aquariums, apen, ga zo maar door, het passeert de revue en kan ons aangenaam bezig houden onder de alweer blauwe hemel. Wat wil een mens nog meer.

's Avonds duiken we nog de stad in en vinden een aangenaam haventje waar je nooit wil aanmeren. Het lijkt een onmogelijke haven met veel swell (deining) en golven. Hoed af voor de oude scheepsvaarders die hier moesten aanmeren. Verder, een geslaagde dag.

De dag daarop, we zijn nu donderdag in het verhaal, gaan we voor de Teide. Hij heeft nog een mutsje op maar we gaan ervoor. Een 60km lange klim brengt ons steeds hoger in een steeds verrassend decor. In de gidsen schrijven ze wel eens dat Tenerife een continent is. Bedoelend dat je er alle vormen van natuur tegen komt. De gidsen hebben gelijk. Het is nauwelijks te beschrijven door welke natuurfases we evolueren maar zeker is dat we boven op de maan vertoeven. Als iemand een maanlander wil uittesten dan moet hij dat maar hier doen.

Wat een geweld moet dat geweest zijn zo'n vulkaan. Daar denk ik dan aan. Inferno. De stille getuigen liggen hier voor het grijpen. Zoveel vuur en hitte, en nu, alles wit in de sneeuw en bitter koud als je uit de auto stapt voor die noodzakelijke foto. 3718m en dan te bedenken dat de oceaan bodem 4000m diep is. De Teide is maar liefst een berg van bijna 8000m. Hoi Hillary.

Tenerife is dan ook een eiland waar je op 1 uur tijd van putteke winter in putteke zomer kan rijden. Fantastisch toch. En dat doen we dus. Aan de andere kant van de Teide trekt alles dicht in dichte wolken. Dat maakt het spektakel nog dramatischer. Maar An komt voor de zon natuurlijk en wij dus afdalen naar alweer Los Christianos en Las Americas. Niet echt een straf hoor. Vooral niet omdat we nu een echte Tapa's bar gevonden hebben. hmmmmmm.

En dan is er weer dat afscheid nemen. Ik heb het zo vaak gelezen in al die andere vertrekkers verhalen. Afscheid nemen is een beetje sterven. Van een plaats, van vluchtige vrienden, van familie maar van je kind is het ergste. Wanneer zien we Anneke nog eens weer. Wie zal het zeggen. Natte ogen dus op Reina Sofia en wij een beetje verweest terug naar huis. Ja huis, onze boot.

We zijn nog van slag de dag erna (nu zaterdag) en doen eigenlijk niets dan een matige wandeling in Santa Cruz. En zondag kabbelen we maar wat verder. De Code Zero (een zeil) gaat eraf want wordt spoedig vervangen wegens te lang. Dat verhaal doe ik later nog wel eens maar AFC is in deze zeer behulpzaam.

Het klussenmonster steekt dus weer langzaam het hoofd op. Kan niet altijd vakantie zijn. Ook niet voor ons. Meer later over dit item. Voor nu ben ik blij dat het verhaal er weer uit is. Tot gauw.

08/02 - Santa Cruz de Tenerife

That long ago an update hey? Time flies. An is already back home.

As predicted we went to Puerto da Cruz to visit the zoo in LORO park. On the way up it's clear Santa Cruz, La Laguna and Puerto da Cruz has grown together to become one big city. Big lanes with al kind of shops and little industry. Puerto is a complex city and it takes us a while to find our way to the park.

Parks and zoo's are a creation of man not natural at all. But we enjoy ourselves very much. Primeurs in our lives are the orca show, a sea lion show and a parrot show. The beasties do it all for the candy of course  so lets hope they like working for that.

Really, this is a beautiful park with lovely plants and flowers too. Having the biggest Orca basin in the world, and the biggest parrot collection, this zoo is worth while visiting. And they have more like tigers, aquariums, apes, ect ... Not a cloud in the bleu sky, what more can we wish.

In the afternoon we visit the lovely harbour of Puerto da Cruz. A harbour you never want to enter because of the huge breakers and swell. It's a very old little harbour and head off for those ancient sailors with no motors to enter this impossible harbour.  Grand day this was.

The day after, we are now Thursday, we go for de volcano Teide. Still having a cap of clouds on but An is running out of time. 60 km of beautiful ever changing landscapes is what we get. In books it is stated that Tenerife is like a whole continent having all kinds of nature. I guess they're right. Anyhow, we end on the moon that fascinating is it up there.

Standing on this volcano my mind goes to the violence this must have been when growing up to 8000 meters from the ocean floor bed. Now it's freezing cold and we are standing in the snow. The Teide is now 3718 meters high above sea level.

On this island you can drive in a few hours from bloody hot summer to chilli cold winter. Great isn’t it? And so we do. Clouds closing down the views and we head for the sunny places like Los Christianos and Las Americas. Much to touristic for us but we found a real Tapa's bar. Hmmmmmm.

And then there's the "good bye’s". It's always a little dieing. Specially if it's your child. When do we see An back? Who knows. So, wet eyes on Reina Sofia airport, and hum we return home. Yes home, the African SeaWing.

We're a bit lost the next day and go for a walk in Santa Cruz. On Sunday we get the "Code Zero" down (some kind of sail). It's to long and AFC is doing his best to replace it. So more later on this issue.

So slowly that "to-do-list" is showing again. It can not be vacation all the time hey? 

09/02 - Flexibel moet je zijn. Ook zo vroeger op het werk maar dat werkte maar van één kant. Je kent het vast wel. Fietsend naar de warme bakker voor een krokante baguette is het duidelijk dat de Teide in een wolkenloze blauwe hemel iets is wat je niet mag laten gaan. Dus even 100 meter verder gefietst bij de rent car boer en 33€ later hebben we wielen onder onze kont. Hup, weer die vulkaan op. Klussen kan wachten.

En wat voor een mooie dag wordt dit. Superlatieven te kort alsook woorden. Dan laten we vooral de foto's maar spreken. We wurmen ons langs een perfecte kronkelweg eerst door eucalyptus woud, dan door naaldbos om dan door een soort koude woestijn te rijden. Er ligt sneeuw langs de weg en wij rijden met open raampjes. De Teide is alom aanwezig. Achter elke bocht veranderd het landschap om dan haast in een maanlandschap te veranderen, nu ja, hoe kan ik het weten.

De kabelbaan brengt je voor 25€ de man 150 meter onder de top. Voor die top heb je een vergunning nodig maar niemand komt erop vandaag wegens gesloten. Te veel sneeuw. Wij toch maar met de kabelbaan naar boven want hoeveel kansen krijg je met dit weer. Goed ingeduffeld staan we even later op 3500 meter winter tenen te krijgen. In de zon best warm maar in de schaduw is het -15 graden. Jawel, u leest het goed. Dat heb je met dit helder weer waar de wind nu NO waait aan 40km per uur.

Maar het is het waard. Het schouwspel is verbluffend. We kunnen ook al de andere eilanden zien op Las Palmas na dat achter de Teide verscholen ligt. Zo van boven is ook duidelijker te zien waar de oude kraters zijn en uitleg op panoramische borden leren je de geschiedenis van dit geweld. Wat later kunnen de tenen weer opwarmen als we met de auto verder door dit maanlandschap evolueren. Wil je meer weten over de Teide dan moet je maar eens Googlen.

We besluiten de dag met een heerlijke maaltijd. Lamsboutjes gaan er goed in om 14.00 uur als je al zo vroeg ontbijt genoten had. Wij dus blij en alweer  thuis. Wat schreef ik ooit, altijd op reis en toch thuis? Het wordt meer en meer de waarheid en dat leven bevalt mij best. Heel even voor mezelf spreken hé. Martje moet maar eens uit de doeken doen hoe zij dit alles ziet. Maar ik hoor haar niet klagen, dus .....

09/02 - Flexible you have to be. Going on bike for fresh baked bread it's clear the Teide is showing in total bleu sky. So, 100 meters further and 33€ later we have wheels again under our butts. So, hop again here we come Teide. To-do-list can wait.

And what a lovely day this is. Can't find the right words for it. So let the picks speak for them selves.  First we cross a Eucalyptus forest, later a pine forest and then some kind of cold dessert. Snow beside the road while car windows are open and we dressed in shirts. Al the time the Teide is dominant present. Every corner on the road is a surprisingly new decor to find closer to the Teide some kind of moon landscape.

The cable train brings us for 25€ pp a 150 meter under the top. You need a special permit to climb the top but today it's closed for everybody because there’s to much snow. Anyway, we go up not letting escape this opportunity of good weather. So well dressed we are overwhelmed by the view on 3500 meters and minus 15 degrees. In the sun it's OK but the feeds are friezing.

It's expensive but it's worth while doing this. The view is marvellous. We can see all the other islands except Las Palmas who is hiding behind the summit. From up here we can also see better where the old craters are. On panoramic boards all is explained. 30 minutes later the tows can melt again while we are progressing in the car trough this moon landscape. If you want to learn more about the history of the Teide, just Google and you find all you need to know.

We end this beautiful day with lab shops and then back home. Always travelling and still at home, that's what I wrote hey? Well, it's becoming true. The ASW is our real home now and I like this live very much. Can't speak for Martha though. It's up to here to make a statement here.

25/02 - Santa Cruz de Tenerife

Eindelijk nog eens een update hoor ik jullie zeggen. Boosdoener in het verhaal is mijn oude hernia die weer opspeelde.  Een ganse week levert dan ook geen verhaal op tenzij een triest. Vermoedelijke oorzaak is het alle dagen aan de kant zetten van onze vouwfietsen. 15kg in één hand, stapjes naar beneden op zwemtrap en dan een torsie zwaai op het ponton en zorgen dat we niet in het water vallen (ook een specialiteit van mij) is een brug te ver voor iemand met een hernia verleden. Het zat al een tijdje te zeuren in mijn bil maar toen we in Decatlon onze nieuw opvouwbaar boodschappenkarretje wilden openplooien was het bingo. 20 messen in mijn rechter achterbil. Voor leken, een hernia is een tussenwervel schijf die uitstulpt en zenuwbanen raak. In mijn geval is dat L5/S1 en resulteert in hevige pijn in de rechter achterbil. Niks mis met dat been overigens. Ik ga zowat 36 uur door de hel. Dokters doen hier geen huisbezoeken. Of jij komt naar hun of je belt een ziekenwagen die je naar het hospitaal brengt. Martje dan maar naar een nood infirmerie hier aan de haven en de verpleger die geen woord Engels spreekt verstaat uiteindelijk de bedoeling en vraagt een voorschrift aan de dokter. Uit de huisapotheek had ik al zware pijnstillers genomen genoeg om een paard naar de eeuwige jachtvelden te sturen maar ik werd er niks van gewaar. En voor de rest Espidifen 600mg slikken, een bloedverdunner en ontstekingsremmer. Terwijl ik dit nu schrijf ben ik al aardig aan de beterhand. Nog enkel een klein stukje afgebroken injectienaald in de bil. Hoe moet ik het anders omschrijven. Martje heeft zich als verpleegster en bejaardehelpster goed van haar taak gekweten. Bedankt schatje. Hopelijk valt dit nooit op water voor. Geen zotte hef- en torsie bewegingen voor mij als we zeilen.

Taby speelt de hoofdrol in dit verhaal. Zeker als op een avond iemand op de boot klopt en een in een handdoek gewikkeld hoopje miserie aan ons overhandigd. Dat hoopje blijkt Taby te zijn. Mager, stekelig en rillend van de kou. Die mensen hebben hem op het andere ponton uit water gehaald. Hoe hij er is in gesukkeld zullen we nooit weten maar we vermoeden van een boot geslipt want het had geregend. Zijn redding had geen 5 minuten later mogen zijn want dan was hij helemaal onderkoeld geweest. Hij leek stomdronken en kon nauwelijks op zijn poten staan. Rilde als een espenblad. Na een goede afdroog beurt zetten we hem voor het elektrisch blazertje waar hij nu duidelijk van houdt in tegenstelling tot anders. Een uur duurt het voor hij zowat droog en opgewarmd is. Taby is alras weer de oude als hij direct daarna gaan eten.

De volgende morgen is aan niets te zien dat er wat met Taby gebeurt was. Zijn vacht is helemaal schoon gelikt en aan zijn gedrag ten aanzien van water is ook niets te merken. Hij hangt alweer half overboord naar de vissen te turen. Stil hadden we gehoopt dat hij wat schrik zou te pakken hebben van water, maar niks hoor hij lijkt te willen gaan zwemmen. 't Is ne Kadee.

En dan is er carnaval. Dat is heilig hier en een gebeurtenis waar men een jaar lang naar leeft. Er wordt gezegd dat het carnaval in Santa Cruz niet onderdoet voor zijn evenknie in Brazilië, wel dat laten we volgend jaar weten als we die van Bahia hebben gezien. 3 nachten staat de stad op zijn kop. Tot het licht wordt. Als we 's morgens naar de bakker gaan is het een weg banen door de troep die achtergelaten is. Geen nood, met man en macht wordt er direct gekuist. De 4de dag is er dan een dagparade. Het moet gezegd, met al die pluimen en schaars geklede dames die al Samba dansend passeren, een mooie schouwspel. En dat duurt uren.

 Een heel ander soort carnaval dus dan bij ons waar de temperatuur zoiets niet toelaat en waar bij ons veel meer de nadruk ligt op de satire en de politiek. Hier is dat de Samba dans. Mooi, mooi, mooi ....

We zijn  klaar met Tenerife. Zaterdag (28) vertrekken we naar Las Palmas (GC). Daar hebben we al afspraak met 2 andere boten. Een onbekende aanbidder van ons verhaal en ex-klanten van AFC die niet konden wachten en een Leopard catamaran gekocht hebben. Ook met de nodige problemen. We kunnen dus op elkaars schouders uithuilen. Neen, grapje, zo erg is het ook weer niet. Hier aan boord is het goed leven en toeven. Er moeten nog een aantal dingen gebeuren voor we aan de grote trip beginnen met de organisatie 'Les Iles Du Soleil' en daar is Las Palmas de beste plaats voor. Dank zij de ARC die daar elk jaar vertrekt met 250 boten hebben shipshops zich daar geconcentreerd en daar gaan we goed gebruik van maken.

Van die hernia toestand hebben we beiden geprofiteerd om intensief met Spaans bezig te zijn. Dat begint al aardig moeilijk te worden maar we houden vol. Dat Rosetta Stone programma is een zaligheid om een taal te leren, echt waar. We zijn beiden halfweg de eerste CD van de 3. Nog een héél eind te gaan dus.

25/02 - Santa Cruz de Tenerife

Finally another update I hear you say.  The demon in the story is an old slip disk that came back so for a whole week no news unless a very sad one.  Possible cause of the problem is taking down the bicycles every day.  With a weight of 15 kg , turning around to put them on the pontoon and taking care not to fall in the water (one of my specialities) is as they say "a bridge too far" for someone who already suffered some back problems.  Although it was going on for a while the worse came  when we went over to the Decathlon store and I tried to unfoil our new grocery trolley.  It felt like around 20 knifes were putted into my right leg.  For about 36 hours it's real hell for my and I can barely stand the pain.  It's sad doctors don't do house calls over here.  You either go to them or take an ambulance and go to the hospital.  From our own pharmacies I already took some severe painkillers and Martha goes to the harbour pharmacy to explain what is wrong with me.  The man hardly speaks English  but after a while he comes back with a prescription from the doctor.  So I have to take Espidifen 600 mg  witch is a blood thinner and good for  the inflammation.  As I am writing all this everything is already much better with me and Martha has been a very good nurse to me.  Thanks baby and hopefully this  will never  happen during a sailing trip.  So no pulling and turning for me whenever we're on the open sea.

 Taby is the most important issue in this story.  For sure if on one evening someone knocks on the boat and has in a towel one little piece of misery to handle over.  This seems to be Taby.  Skinny, stitchy and shivering.  Those people took him out of the water on the other pontoon.  What ever the reason was he felt in we will never know but probably he slipped of a boat because it had rained that day.  His rescue didn't came a minute to soon, otherwise he would have been under cooled.  He can barely stand on his feet and looks drunk when he walks.   We dry him as good as we can and put him in front of the heater and he seems to like it.  After one hour he is dry and back to his normal temperature.  As from now he is the old Taby again and goes to eat straight away.

 Next morning there is no sign of what happened to Taby earlier.  His fur is back to normal and his behaviour towards the water is not changed.  He's already hanging halfway overboard to look at the fish.  We hoped he would be afraid of the water but there is no sign of that at all.

 And then there's carnival. This is a holy event every one is looking for during the whole year. They say carnival in Santa Cruz is no less then the ones in Brazil. Well, we tell you later after seen the Bahia one. 3 whole nights the town is not sleeping. We have to struggle our way to the bakery so much rubbish is left over. But all hand on deck in the morning to clean town. The 4th day there's the day parade we are waiting for. And we must admit, with all does feather dressed lady’s dancing on the Samba, it's a very nice scene. It goes on for hours and hours. Totally different carnival then in Belgium where temperatures does not allowed such barely dressed people. No it's more satire on politics in Belgium.

 We are done with Tenerife now. On Saturday (28) we're heading for Las Palmas Gand Canaria. Already we have appointments with two other boats. One admirer of our story, one ex client of AFC who could not wait and bought an Leopard catamaran. Also he had already some problems so now we can cry on each other shoulders. No, just joking. Live is OK on the ASW. We do have to deal with a few things more before setting of with the organisation of 'Les Iles du Soleil' and that's why we go first to Las Palmas. Thanks to the ARC race (250 boats), chandeliers has gathered in that town and we hope to find all the stuff we need there.