Zoals gepland zijn we zondag vanuit onze ankerplaats Las Palmas vertrokken richting Fuerteventura. 8.00u vertrek, 17.00u aankomst. Laten we de haven in- en uitgangen even weg dan was dat een gemiddelde snelheid van 7.5kn (1kn = 1.8km). Lang niet slecht vinden we zelf. Te meer, er stond een vrij ruwe zee. We moesten scherp aan de wind zeilen en hadden de golven en stroom tegen. Voor de kenners, we hebben de hele tocht in eerste reef gezeild en we hadden een schijnbare wind van 40° à 50° en tussen de 20 à 25kn.

Eens voorbij de kaap Punta del Tigre, de teen aan de voet van Fuerteventura (is een beetje zoals de bot van Italië), was de wind plots op. Reddy kilowatt dan maar aangeslingerd en op motor verder naar Morro de El Jable, onze eerste haven. Een haven die niet veel voorstelt. We waren de enige toeristenboot en lagen tussen de lokale boten aan een ponton zonder enige voorzieningen. Geen water, geen stroom. Onze autonomietest werd dus nog wat verlengd. De wind was gelukkig weer terug. 25kn in de haven. Dus de windmolen zorgde ervoor dat de huisbatterijen weer vol kwamen. Het was ook de goedkoopste haven tot nu toe. 15€.

Als we de volgende dag even door het dorp wandelen wanen we ons in Duitsland. Ook op de radio een Duitse zender voor de toeristen alhier en in Lanzarote. Wat wel opvalt is dat het hier heel wat kalmer is. Beetje kneuterig zelfs. Het eiland zelf is voor zover we het kunnen zien  een grote steenwoestijn. Niks groen te bespeuren. Even langs de marina officier en wat blijkt, we moeten weg voor de komende festiviteiten. S....t.

Volgende haven is 25Nm verder aan de NO kust. Het is 12.00u dus we moeten ons reppen om alweer niet in het donker aan te komen. Terwijl we hier in de haven uit de sokken waaien, is het achter de hoek in het dorp wind stil. We konden de wind ook mooi lezen op de zee. Dus we verwachten weer te moeten motoren.

Maar, o, o, o, die haven uitkomen wat was dat. De boot nog aan één touw was met geen motor van het ponton te krijgen. Voor mij lag een klein bootje en dus moest ik eerst wat wegdraaien. De wind was zo krachtig dat dat eerst niet wou lukken. Een winddipje later lukt het dan toch. Zonder de motoren vliegen we aan 3kn vooruit alleen op de wind die boot treft. En dan moeten we 180° draaien om door het kanaal naar zee te varen. tjonge, tjonge, wat was dat. 30kn tegen wind. Met beide motoren op vol vooruit kruipen we door dat kanaal. We halen niet eens een knoop. De vrees om er niet uit te geraken is groot en wat als we terug moeten. We smakken vast ergens tegen aan met deze wind. Maar, oef, we raken er dan toch uit. Zweet in de handjes. Terug 180° draaien en hup we zeilen zonder zeil de goede richting op.

Zoals verwacht was de wind op achter de hiel van Fuerteventure. Reddy killowatt weer aan het werk. We kruipen aan 4kn vooruit (stroom tegen) dus dat is niet goed als we nog 25Nm te gaan hebben. Er komt wat later toch een klein zuchtje wind waaraan we scherp aan de wind een beetje kunnen motorzeilen.  Maar wat nu weer, ter hoogte van Playa de Butihondo zet die van hierboven plots de ventilator aan. Wind tussen de 25 à 30kn. We spuiten plots vooruit en het is geconcentreerd auto pilot trimmen om scherp aan de wind te blijven zeilen. Bij 30kn halen we een schijnbare hoek van 36°. Voor de liefhebbers. We komen niet meer onder de 10kn en klokken zo nu en dan 12kn en dat zo scherp aan de wind met flinke golven tegen. Een paar keer vliegt het water over de boot. Dat hadden we eerder nog niet gehad.

Tot aan de Costa Calma (de naam zegt het) blijft het zo gaan om dan plots op 1 minuut tijd helemaal weer wind stil te worden. Logisch want we zijn de lage bot voorbij en gaan nu schuil achter de hogere bergen. Zo, zo, dat was dan die gevreesde wind acceleraties die hier rond de eilanden kunnen ontstaan. Lekker spannend zeilen. Iets te spannend voor Martje die zich terecht wat zorgen maakte omdat we geen live lines hadden gelegd. Weer een les geleerd, al is er geen wind, steeds de boot klaar houden voor storm. Gelukkig zaten we ook nu weer in eerste reef.

Dat avontuur had voor gevolg dat we nu wel in klaar lichte dag de haven van Gran Tarajal konden binnen lopen. 16.00u. Dus 4 uur voor 25Nm. Gemiddeld 6.2kn haven manoeuvres inbegrepen.

We boeken meteen voor een week rust. Aan 23€ valt dat weer best mee voor een catamaran. Iets meer toeristenboten. We liggen naast Duitsers met een nieuwe Fontain Pagot 440. Onze overburen zijn Zweden. Toch leuk om al eens een babbel te hebben. s'Avonds trakteren we ons een maal in het annex vismijn-vis restaurant. We hebben namelijk onze huwelijksverjaardag van gisteren nog te vieren. Ja, ja. op 6 april 1973 getrouwd. Mag je lekker eens rekenen.

Een wandeling door het dorp de dag later levert ons een bakker en een Euro Spar op. Dat zit goed. We plannen binnen een paar dagen een auto te huren en gaan dan Fuerteventura eens verkennen. U leest er wel van later.  

ps. we hebben geen internet meer aan boord en nog geen free wifi point gevonden in het dorp. Als ze dat hier al kennen. Als u dit leest dan zijn we gaan downloaden in een internet café.

 07/04/09 Gran Tarajal - Fuerteventura

As planned we left our anchor place in Las Palmas on Sunday direction Fuerteventura. 8.00h departure, 17.00h arrival. If I keep the harbours manoeuvres out then we have an averaged of 7.5kn. Not bad hey? considering we had a rough sea, counter current and a apparent wind between 40° and 50° of about 20 à 25kn.

Fuerteventura is like the foot of Italia in the south. Once we passed the tow of the foot, Punta del Tigre, the wind was totally gone. So we let Ready kilowatt at work pushing us towards the harbour of Morro de El Jable. Not much of a harbour anyway. No water, no electricity and only locals. We where the only visiting yacht. So our autonomy is tested further. Lucky the wind was back and with 25kn of force the windgen topped of the batteries quickly. Good thing though was the price. 15€ per night.

Walking trough the village the next day we got the impression to be in Germany. Also a radio station in German for Lanzerote and Fuerteventura. It's much calmer here and the town is nearly a village. As far as we can see the island itself is a big stone dessert. Not a single bit of green. When we passed the marina officer to pay we where told to leave the harbour because of some festivities.  Damned !!!!!!

Next harbour is 25Nm from here and it's already noon. So we have to get going if we would not end up again in the dark at a new harbour. While in town there's no wind at all, (round the heel), at the harbour where blowing out off our shoos. Also at see you could clearly read the wind and where it stopped.

But O, o ,o , getting out of the harbour was a big adventure. First the boat was attached on one rope to the pontoon but I needed to get the boat off the pontoon to avoid the little fisherman’s boat in front of me. Wind was blowing so hard that no motor power was able to leave the pontoon. After a while of trying, some little wind dip did the trick and off we went. Without any motor we sail (no sails) at 3kn in the harbour !!!! After a while we needed to turn 180° to get into the channel to leave the harbour. Man o man, it was blowing 30kn in that channel and we barely progressed at all with motors at full power. Sweat in our hands. What if we have to go back? We probably will crash against something. But hooray, we crawled out of the channel and turned back 180° to the right direction. Again we sail with no sails at all.

But as predicted, once passed the heel, gone was the wind. So again Ready Killowatt at work. We only manage a 4kn speed against current and waves. This is bad, 25Nm to go. After a while some wind is blowing sharp at front but we can motor sail now.  But what's that?!!! at Playa de Butihondo the guy from above had put the big ventilator on again. Wind between 25 and 30kn !!!! Suddenly we fly at 12kn of speed. Need to be very concentrating at the steering automate. When wind was blowing 30kn we could sail at 36° apparent wind. We do not less then 10kn at any time. You have to consider we are still in counter current and quite some big waves. Some of them spray all over the boat. First time we had that.

Until Costa Calma (what's in a name) we where flying to be stopped in one minute off time. No wind at all ?!! Well, it makes sense, we are now behind the big mountains. Well, well, are these the so feared acceleration zones. Exiting. A bit to exiting for Martha as she was worried we had no safety lines prepared. So again a lesson learned, even with no wind always prepare the boat for storm. Lucky we where in first reef.

The consequence of this adventure was that we where docking in plain daylight. It's 16.00h as we entered Grand Tarajal. So, 4h for 25Nm, not bad considering al the motoring.

We book one week at 25€ per night. Not bad. Here in this quite new harbour we are not alone anymore. About 5 or 6 visitors. Our neighbour is a brand new German Fontain Pogot 440. On the opposite a Sweden mono hull. At last, we can chat a bit. At thee we treat ourselves with a dinner at the fish restaurant (annex filching mine). We still had to celebrate our marriage anniversary of yesterday and so we did in style. Yes, yes, 6 April 1973. Don't count.

A walk trough the village let us find a bakery and a Euro Spar. Nothing wrong with this village. We also plan to hire a car for a day or 3. More later.

ps. we have no internet on board. In fact there's no free wifi at all here in this village. Have to go to the internet café.

Terug internet aan boord en dus hoog tijd voor een update. Er valt wel wat te vertellen na 3 dagen auto en weer een kattenleven minder.

Laat me met dat laatste beginnen voor de vele fans van Taby. De struise meneer denkt het te kunnen halen van een witte straatkat. Niet dus. Een gevecht op het ponton doet Taby alweer te water gaan. Gelukkig hoorde we het kabaal en kon ik hem weer uit het water opvissen. Taby heeft nu nog 6 levens. Denk nu vooral niet dat hij bang van water is, integendeel, hij wordt steeds moediger met water. Op het aanrecht kan hij zijn poten niet thuis houden. Moet steeds pootje baden. We zijn nu voor anker voor een tijdje. Hij kan niet van de boot dus zijn we een beetje geruster.

Voor we de auto huren zijn we eerst nog met de bus naar Zoo Parque de los Camellos geweest. Alweer een zoo maar toch weer anders omdat de natuur hier heel anders is. Afgezien van de dieren is vooral de tuinaanleg de moeite waard. Vooral het cactussen park was geweldig. Groot, groter, grootst. Wat later moest deze jongen natuurlijk ook vrijwilliger zijn waarbij een reuze uil recht op me af kwam om net boven het hoofd op zijn paaltje te gaan zitten. Dagelijkse kost voor dat beest die het om het snoepje doet natuurlijk. Mij levert het een front foto op. Een show met arenden was indrukwekkend. Vooral als bleek dat er een paar niet wilden terug keren en wij, nadat het meeste publiek al weg was, getuigen mochten zijn van late invliegers.

Zoals gepland hebben we een auto gehuurd om het eiland eens af te schuimen. Een Seat Leon voor 77€.  Dat kon alleen via de luchthaven (en internet) en wij er dus met de bus naartoe. 16.00u was de deal en dus niet zoveel tijd meer om nog wat te doen. Dan maar naar het noorden naar Corralejo alwaar je ook een mooi zicht hebt op het mini eiland (onbewoond) van Los Lobos.  Prachtig was ook het park Las Dunas de Corralejo waar, zoals de naam het doet vermoeden, veel duinen waren. Maar vooral de sterke wind hier trekt vele kiters. We gaan nog voor Tapa's naar een restaurantje waar de reuze (groot) Spaanse chef ons vertrouwen krijgt. Alle andere restaurantjes in deze super toeristische plaats zijn of Duits of Engels gerund. Ze mogen hun vette kost houden.   

De dag daarop trekken we naar het zuiden. Naar Morro Jable is de weg niet waard om er iets van te zeggen. Woestijn en toeristen resorts. Na Morro Jable wordt het echter spannend. De weg is weg. Is er nog nooit geweest trouwens. We bevinden ons dus op een "dirt track" waar meestal 4x4 tuigen rijden. Arme Leon, het bakske ziet af. Te meer, ze zijn de eerste kilometer aan het herleggen. Wil zeggen, open krabben, nat spuiten en terug walsen. Al gauw zijn we volleerde Paris Dakar rijders en zo ziet de auto er ook ook.

Nabij het meest Zuid Westelijk puntje (Punta de Jandia) is een nederzetting Puerto de la Cruz (de zoveelste). Ik zeg wel degelijk nederzetting en niet dorp. Ik vermoed dat zo dorpen moeten ontstaan zijn hier. Mij doet het veel denken aan St. Marie de la Mer in de Camarge (Frankrijk). Of ook de far west. Het is zo lelijk en slordig en vuil dat het charmant wordt. We eten een kleinigheid in het enige restaurantje met een prachtig uitzicht op de oceaan. Het is echter komen en gaan hier in dat restaurant want ze maken allerlei combines met anderen (of familie). Zo komt er een boot aan met zo'n 30 mensen die kotelet op de grill komen eten. Wat later een groep catamaran (sport) zeilers, dan weer een groep met de Landrovers die wat later ook nog wat gaan toeren met de squads. Kortom, goed draaiende business.

Wij verder naar de Noord kust en naar het dorpje, neen, nederzeting, El Cofete. De weg ernaar toe is buiten maats verbluffend. We moeten een pas over, bedenk nog steeds kiezel weg en dus geen vangrails. Boven op het joch is het zicht op de wel eindeloos grote en verlaten playa de Borlovento adembenemend. Maar ook de golven die met de immer Noorden wind beuken op de Noord kust. Op het kerkhof, ook op het strand,  zie foto hoe eenvoudig men begraven wordt, lezen we dat het dorp uit de registers is gehaald in 1967. Het bestaat dus eigenlijk niet meer. Zo te zien wonen er ook alleen maar vrijbuiters. Wat verder de helaas niet onderhouden prachtige villa van Gustav Winter. Een nazi die dit land cadeau kreeg van Franco voor bewezen diensten. Doet niet af dat dit een prachtige villa moet geweest zijn met een verbluffend panorama over een eindeloos strand links en rechts. Maar wel gelegen in het niemandsland. Onze Leon kraakt uit zijn voegen als blijkt dat het weggetje er naartoe echt wel enkel voor 4x4 bedoeld is maar dat staat lekker niet aangegeven. Dikke keien en putten en nog ferm stijl ook. Martje wordt dan steeds hipper nerveus terwijl ik geniet. Maar ze heeft er goede redenen voor want menig keer heb ik me al wel eens vast gereden. Pracht dag.

Een nieuwe dag, een nieuwe trip. We gaan naar het binnen land en het Noorden. Op weg naar Betancuria maken we spontaan een afslagje naar Puerto de la Peña de Noord kust en worden aangenaam verrast door spectaculaire grotten aan de kust. Nergens iets van gelezen. Betancuria is een beetje bokrijk want de Béthencourt een Normandische veroveraar stichtte dit dorpje. We eten een kleinigheid in wel het meest pittoreske restaurantje tot nu toe. Reuze knus. En dan vorderen we verder naar het Noorden naar El Cotillo. Op zich niet veel over te vertellen maar wel de alweer grindweg langs de Noordelijke kust die ons terug naar Corralejo brengt. Dikke 20km langs een prachtige lage kust vol lava en rotsen. Ongeschikt dus voor toeristen en daardoor nog zo puur. Ook hier weer af en toe zigeunerachtige nederzettingen. Je moet wel kluizenaars bloed hebben om hier te leven. Tegen de avond aan wij terug naar ons stam restaurant maar nu voor een Paella. Hmmm lekker. Dag daarop auto terug gebracht nadat ik hem eerst met een hoge druk reiniger wat zichtelijk heb gemaakt. We durfde hem zo niet terug geven.

We zijn nu zaterdag 18/4 en vertrekken met de boot terug naar Morro Jable. Neen, niet meer in die winderige haven maar voor de plage. We doen er net weer 4 uur over. Idem als heen en ook idem ging het weer hard in de acceleratie zone. Zo tussen 8 à 10kn maar wind en golven mee. Dat scheelt een pak in comfort. Maximum schijnbare wind was 25kn. De werkelijke wind moet ik zelf berekenen want sinds de Tacktick terug is voor reparatie, doet de windmeter het goed maar faalt de log. Dat is dat molentje in het water dat de snelheid door het water geeft. Tacktick is slim en kent driehoeksmeetkunde en berekend dan de ware wind. Nu dus niet omdat dat het log faalt. En het is niet het signaal dat wordt dus duiken of demonteren. Dat laatste doe ik niet zo graag want dan maak je een gat van zo'n 30mm onder de waterlijn en spuit er een fontein van 50cm door de boot.

Ons eerste nachtje aan het anker is woelig. Het waait 25kn waar het niet hoort te waaien en er komt een swell dwars binnen op de baai. Het is zijdelings paardje rijden nu. Dat gaat zo nog even door tot dinsdag als we het weerbericht mogen geloven. Het anker houdt echter goed en ik zal uit veiligheid nog een tweede klaar leggen. Mochten we gaan krabben zoals dat heet is het gelukkig richting oceaan. Niet leuk maar wel veilig.

We plannen een week of 2 hier te blijven. Vinden we leuker dan Las Palmas alwaar we ook nog een weekje gaan ankeren om dan even naar België te komen.

19/04/09 Baai Morre Jable - Fuerteventura

Back internet on board so time for a update. An other cat live gone and 3 days wheels gives something to tell.

For the fans of Taby lets start with that story. Mister Taby thinks he can beat a wild street cat on the pontoon. It's a no go. And so Taby went in to the water again. Lucky we heart the noise of the fight. So I picked him up and dried him once again. 6 lives to go. And if you think he afraid of water? on the contrary, he plays with water all the time now. We are now at anchor. So Taby can not leave. And we have a bit of rest.

 By bus we went again to a zoo named Parque de los Camellos. Again a zoo? yes but again nature is totally different as the one in Tenerife. I love the garden specially the cactus garden. They are very big. Also the bird show was fascinating. Angles of all kinds diving for food. I volunteered for a big owl show. Had to sit down with a target above my head. Spectacular how the big owl flew direct to my face to land above my head. Well, he wasn’t interested at all in me but in the candy on the stick.

 As planned we hired a car to visit the island. A Seat Leon for 77€ (3days). We ordered it via internet and had to collect the car at the airport. So, up on the bus to go to the airport. It was already 16.00h so not that much time. So we went up North and visited Corralejo from where you have a good view at the island Los Lobos. Also the park Las Dunas de Corralejo with dunes!!! was nice to see. The ever strong winds here attract kites and surfers. We end the day with a good Tapa's meal.

 Next day we go South. The road to Morro Jable is not worth mentioning. But after that, the road is gone. We are now on a dirt track made for 4X4. Poor Leon. And dirt it was because there where road works and they spray water for the dust. Our Leon was black. Now he looks like a Paris Dakar racer.

 At Punta de Jandia there's a village?! called Puerto de la Cruz (on of the so many with that name). Well, it gives an idea how villages are born. This one is still a baby. It's as if we are in the far West. It's so ugly and dirty it becomes beautiful to see. We have a salad in the only restaurant they have with a marvellous view on the bay.

 Back up via the North coast to El Cofete. The road is spectacular. View wise but also road wise. We have to overcome a pass and the hair pins have of course no rails. Still on dirt remind you. On the pass the view is over the endless bay and beach is stunning. Not a living soul on this dream beach. Well, there are dead people on the beach. See picture how simple people are buried here. On a flyer it's made clear El Cofete is from 1967 not registries anymore as a villages. So this little community does not exist anymore. Bit further the villa of Gustav Winter who got the land as present for services from Franco during the war. Pity nobody is caring the once beautiful villa. The road to the villa was really a 4X4 track and our Leon is suffering the big boulders and pits. We plan to stay a week or two. It's more fun here than in Las Palmas. More good weather, more wind, transparent water and less busy town. Never the less, a marvellous day.

 New day, new trip. Now it's up North and inland. On the way to Betancuria we make a side turn to Puerto de la Peña at the North coast. We are surprised to find a spectacular coast and caves. Nothing in the books. Back to Betancuria witch was founded by the Normandic conqueror Béthencourt. We eat a bit at what we can call our most cosy restaurant ever.  Then up North. At El Cotillo it's back dirt track to follow the North coast. It's a low coast with a mix of sand and volcanic boulders. So, a beautiful coast but not suitable for tourists. That's way nearly nobody is living here except another far West community. Paella end the day for us.

 It's Saturday 18/4 and we go back with the ASW to Morro Jable. No, not in the harbour this time (bad experience before) but at anchor before the beach. Again we need only 4 hours and again we found ourselves into the acceleration zone. Lucky this time waves and current with us. Max apparent wind was 25kn. Can't tell you the trough wind because the Log is out of order. Tacktik is smart and calculate the true wind speed but it needs the log parameter to do so. So, that's diving again later on to clear the log wheel. You can do that from the inside too but then you have to unplug the device creating a hole of 30mm under the waterline. Did that before creating a fountain of 50cm and a lot of water in the boat.

 First night at anchor is wobbly. It's blowing 25kn and swell comes from the side. It's predicted to be the same weather for the next 3 days. Hopefully the anchor holds. To be sure we prepare a second backup anchor. Well, if the anchor does not hold, we fly into the ocean and that’s the save direction.

 We plan to stay a week or two. It's more fun here than in Las Palmas. More good weather, more wind, transparent water and less busy town.

20/04/09 Baai Morre Jable - Fuerteventura

Even nog een korte update. Gisteren nog gaan duiken. Eerst en vooral om een tweede anker te gaan plaatsen. Doe je normaal met de bijboot maar het was nog steeds loei hard aan het waaien. Als de motor van de dinghy dan hapert vlieg je zo de oceaan op.

Dus ik op de zeebodem sleuren met dat anker en ketting. Ging goed. Overal zandbodem. Ben eveneens ons hoofdanker gaan inspecteren en jawel hoor, helemaal verdwenen onder een berg zand. Zelfs de steel niet te zien. Ketting verdwijnt gewoon in de bodem. Oef, dat stelt gerust.

Tijdens inspectie van het schip zie ik een net in de schroef. Gelukkig nog niet vast gedraaid. En tevens zie ik de reden waarom het log niet werkte. Weelderige flora op en rond het molentje. Ook de aanzuig mond van het koelwater van de Panda generator zat zo goed als vol. Dat moet de reden zijn waarom vorige maal de Panda er spontaan mee stopte terwijl hij later weer vrolijk te starten was.

Als het weer wat kalmer wordt moet er dus onder water gekuist worden. Nu niet te doen daar de boot van her naar her slingert achter zijn anker en ik me steeds aan iets moet vasthouden om hem niet kwijt te spelen. Er valt niet achter te zwemmen.

20/04/09 Baai Morre Jable - Fuerteventura

Short update. Went diving yesterday. First I inspect the anchor and to place a second one. Normally you do that with the dinghy but it was blowing so hard we didn't dear to go by dinghy. If your motor fails you will be blown into the ocean. So diving was saver.

 So walking at the bottom seafloor went well. Sand everywhere. Checked also the main anchor and yes, totally disappeared into the sand.

 Checking the ship I discover a net in the prop. Lucky unturned yet. I also discover why the log is not working. Plenty flora is preventing the wheel to turn. Also the inlet of the Panda generator is almost blocked. Maybe that's why the gen stopped the other day without finding a reason because a few hours later he was turning properly.

24/04/09 Baai Morre Jable - Fuerteventura

Het stormpje is boorbij. 3 dagen met wind over de 30kn. Flink gestrest. Vooral het anker baarde ons grote zorgen. Onterecht echter. En zo komt het dat ons vertrouwen in ankeren weer een grens verder ligt.

Nu nauwelijks nog een zuchtje. Geen wind generator meer en dus nog voorzichtiger met de energie omgaan. We noteren al 3 dagen 29° C. Pfff, warm zeg. Heb mijn eerste oceaan douche genomen. Dat gaat zo, men springe in het water, men komt er weer uit en zeept zich in met shampoo (shampoo blijft schuimen ook met zeewater), men springe weer in het water en spoelt zich goed af, weer eruit en nu effe naspoelen met de zoetwater douche buiten. Dat kost alles bijeen nog geen half literke water. En we zijn weer proper.

Eindelijk zijn we eens met de dinghy aan land gegaan voor de nodige inkopen. Ons eerste vertrek terug naar de boot was een mislukking. De branding maakte ons beide behoorlijk nat. Zo ook de rugzak waar de camera in zat. Oef, droog. Ook hier leren we weer snel bij. Voortaan zwempak aan en waterdichte zak mee voor de kleren. Ook een beter plaatje zoeken om ter zee te gaan.

De storm was dan wel over, de zeegang nog lang niet. We hebben dus nog goed liggen na schudden. Echter, terwijl ik dit schrijf is de oceaan een vlakke spiegel. Dus dat wordt duiken. Nee, niet voor de fun maar voor onderhoud onderaan het schip. Moet ook nog een andere pitch (spoed) uit proberen op een schroef. Ik vermoed dat die nu teveel heeft.

In een poging het boven schip wat proper te houden (veel vulkaan stof) kipper ik een halve emmer zeewater door het raampje aan de mast. Oeps, vergeten te sluiten. Het hele zootje over de kaarten tafel. Arme HP laptop, helemaal nat. Gelukkig gesloten. Computer is OK maar de draadloze muis heeft het niet overleeft.

Voor de rest alles OK met ons. Volop zomer nu. Nog effe en we zijn negerkes.

24/04/09 Baai Morre Jable - Fuerteventura

Storm is past. 3 days with sometimes more then 30kn of wind. Bit stressed now. Specialy the anchor holding was our concern. But she did and now our confidence in anchoring is a level higher then before.

Wind totaly gone now. So no wind gen anymore. So, even more careful with the energy now. We had already 3 days of 29°C. Pfff, sweting. Have had my first ocean shouwer. It goes like this. You jump into the sea, comes out again, soap your selves with champoo (champoo keeps on foaming in with seawater), then you jump in again and rub all foam, come out again and shouwer youselves with sweet water. This costs only 0.5L of water and clean you are.

At last we could go to land with the dinghy. We needed provision. Our first coast to boat start was a failure. The waves took us by surprice and wetted us totaly. Also the back pack with camera!!! Lucky, camera still dry. We are learning fast. From now one, we go in swimming suit and all the rest into the water tight bag. Also more carefull to choose the landing spot.

Storm was gone but not the waves and the swell. So a lot of chake and buggy. But writing this, the ocean is like a mirror.  So diving again. Cleaning job under water and also regulate the pitch of the port prop.

At a attempt to clean the upper ship (lot of vulcano dust) I swing in halve a bucet of seawater trough the open window at the mast. Oeps, forgotten to close. Al the water landed on the chart table and also on the laptop. Lucky he was closed. Laptop surfived but wireless mous is dead. Stupid me.

Gisteren zoals gepland vertrokken. De eenzaamheid en gebrek aan contact begon vooral Martje zwaar te wegen, dus tijd om terug tussen het volk te gaan bewegen. De wind was flauw en de zee braaf. Dus hebben we eerst ons grootzeil gehesen terwijl we nog aan het anker hingen. Voordeel, je staat precies met de neus in de wind en dat is nodig voor het grootzeil wil het niet gaan haken achter de lijnen van de 'Lazy Jack'. Sorry leken. Na 10 dagen ankeren kwam het anker gelukkig goed los en hupsaké we worden de oceaan op geblazen.

Beetje draaien en genua open. Alles in 2de reef want we verwachten nog een acceleratie zone eens voorbij de teen van Fuerteventura. En dat gebeurt dus ook. Valt alles bijeen nog mee. 20kn is best te pruimen. De zeegang echter is minder te pruimen. Aan die teen loopt de berg onder water verder. Het is op een gegeven moment maar 30m diep. Nu gaat die Noordelijke deining (swell) tegen die berg aan opbouwen en vermits wij West gaan krijgen we een flinke deining in de zij, zo'n 4 à 5 meter van top tot dal. Behoorlijk schudden dus.

Wat later houdt dit fenomeen op als de oceaan vloer alweer meer dan 1000m diep is. We hebben nu constant een schijnbare wind van 18 à 19kn en komen niet onder de 8kn snelheid, en dat in 2de reef. Zijn wij best blij mee en laten het zo. Er staat toch nog een stevige zijdelingse zeegang en we willen mast en zeilen sparen want die schudden mee natuurlijk. Ik hou me voornamelijk bezig met trimmen. Alles eruit halen wat erin zit is een leuke bezigheid. Zo helpt de roerstand indicatie me om de zeilen juist te regelen. Met een roerstand neutraal is je schip in evenwicht en remmen de roeren het minst en dus is je snelheid het hoogst. De hoek van de zeilen hangt dan weer af van de invalshoek van de schijnbare wind. Schijnbare wind is de resultante van de echte wind en de wind die we door voortgang zelf creëren. In ons geval is de schijnbare wind groter dan de ware omdat de wind een beetje voorlijker dan dwars komt. Sorry leken ik doe het weer.

Uit het boekske is ook dat de wind braaf in kracht afneemt als we Las Palmas naderen. We zeilen zelfs de haven binnen. Ik doek op mijn eentje de zeilen terwijl Martje de stootwilgen (fenders) hangt alsook de meertouwen. Bij de laatste meertouw gaat het mis. Een gouden oorbel met diamant ligt nu in de haven van Las Palmas. Zonde. Niet de waarde ervan doet balen maar de emotionele waarde. Martje heeft ook een les geleerd, geen juwelen meer tijdens het zeilen. Voor mij en de vissen moet ze het niet doen.

En zo liggen we nu aan het ponton van vertrekkers en aankomers. Niet meer het vorige ponton. We willen volk rond ons. Onze Duitse vriend met Fontain Pagot catamaran is er ook. Ook een Nederlander die we kennen vanin Tenerife. En zo staan we in no time weer te babelen. Dat lucht op. Straks komt een ander stel Hollanders hun verhaal doen over 6 jaar Middellandse zee tijdens het happy hour bij ons aan boord. We zijn benieuwd. Je leert eigenlijk veel uit die losse contacten. Zo tippen wij nog even een vertrekkende Duitse Amel over de ankerplaats in Morro Jable en de prima marina in Gran Tarajal. Ze wisten het nog niet, nu wel. Die losse tips zijn vaak zeer waarde vol want ze zijn recent en up to date. Pilot boeken lopen altijd een beetje achter.

We boeken alweer voor een maand. De helft daarvan zullen we in België zijn. Die andere helft gaan we weer een beetje klussen. Beetje maar.

29/04/09 Baai Morre Jable - Fuerteventura - Las Palmas (GC)

Yesterday as planned we left. Loneliness and contact became Martha to heavy, so time to mingle with people again. Wind was gentle and the sea modest. Therefore we raised the main while still at anchor. Advantage is you are always with the nose in the wind and the battens will not hook in the Lazy jack lines. After 10 days the anchor give way easily and there we go, wind taken us up ocean.

Little turn and genua up. All in second reef because we are expecting soon the acceleration zone ones passed the corner of Fuerteventura. And then it happens suddenly. It OK, only 20kn. Waves are the worst in this case. There’s a underwater wall and it makes confused seas. At a moment it's only 30 meters deep. Swell is building up against this wall and since we go West it hits us in the side way. Waves of 4 à 5 meters top to bottom. Shaky.

Later on this phenomena stops as the ocean floor drops to 1000 meters. We have now apparent wind of 18kn and don't drop the speed lower then 8kn and this in 2de reef. We're happy and leave it that way. Still there's that side kicking swell and we want to spare sails and mast who's kicking along. I occupy mostly the trimming of the sails. Getting all out the wind is an exiting hobby. So the rudder indicator is a good help for trimming. In fact if the rudders are in line whit the boat you have reached balance and the rudders don't serve as a brake. Apparent wind can be higher than the real wind since you make wind of your own progressing. That is with wind in front. 

Like pilot predict wind slow down when we're near Las Palmas. We can even sail the harbour in, so gentle was the wind. I let down the sail on my own while Martha is fixing the fenders. With the last mooring it went wrong. Martha looses an diamante earring and that's now on the bottom of Las Palmas harbour. It's not the value that makes us down but the emotional value of it. Martha has learned here lesson, no jewels while sailing. For me and the fish she don't have to ware them anyway.

And so we are docked at the pontoon 17. All world sailors. A German and a Dutch boat we know from before and talks are back on. People again. Later on an other Dutch couple come to tell us there experience of 6 years Mediterranean while we keep happy hour. We are curious. There's much to learn out of others experiences. So we tip a German boat about the good anchoritch at Morro Jable and a good marina at Gran Tarajal. They did know, they do now. Pilot books are always a bit behind.